Jako dziecko w Szczecinie grała z bratem w piłkę nożną i marzyła o karierze w futbolu. Gdy zmieniła szkołę podstawową, okazało się jednak, że dziewczęta nie mogą tam trenować piłki nożnej, a jedynie piłkę ręczną.
Przez jakiś czas łączyła piłkę ręczną z lekkoatletyką, startując w biegu na 60 metrów. Szybko jednak zrozumiała, że samotna rywalizacja to nie dla niej. - Wolę sporty drużynowe. Wszyscy razem pracujemy na wynik, a atmosfera jest zupełnie inna niż w dyscyplinach indywidualnych - wyjaśnia rozgrywająca.
Pewną rolę w jej wyborze odegrał też brat, który wcześniej próbował swoich sił w piłce ręcznej. - Pomyślałam sobie: skoro on trenował, to ja też spróbuję i pokażę, że jestem lepsza. Brat w końcu zrezygnował, więc chyba można powiedzieć, że wygrałam - śmieje się Zimnicka.
Od szczecińskich sukcesów do Superligi
Karierę budowała w MKS Kusy Szczecin, z którym w 2023 roku zdobyła mistrzostwo Polski juniorek. Podczas turnieju finałowego została najskuteczniejszą strzelczynią, mimo że należała do najmłodszych uczestniczek. W tym samym roku dołożyła złoty medal mistrzostw Polski juniorek w piłce ręcznej plażowej.
W seniorskiej piłce zadebiutowała już jako szesnastolatka. W sezonie 2022/23 grała w pierwszoligowej Pogoni Szczecin, z którą wywalczyła awans do Ligi Centralnej. Rozgrywki zakończyła na drugim miejscu w klasyfikacji strzelczyń.
Z czasem gra na zapleczu Superligi przestała jej wystarczać. Po maturze zdecydowała się na transfer. - W Szczecinie czułam się już pewnie, miałam wrażenie, że osiągnęłam swoje maksimum. Idealnie złożyło się to z końcem liceum - wspomina.
Pierwszy sezon w Superlidze, już w barwach zespołu z Kobierzyc, okazał się wymagający. - Pierwszy rok był naprawdę ciężki. Teraz mam drugi sezon za sobą i jest już dużo fajniej - przyznaje. W obecnych rozgrywkach 2026/27 po siedmiu meczach ma na koncie 15 trafień i 19 asyst.
Liderka młodzieżówki, debiutantka w seniorach
Podczas czerwcowych mistrzostw świata do lat 20 w Chinach zdobyła 51 bramek w siedmiu spotkaniach i była najskuteczniejszą zawodniczką zespołu prowadzonego przez Marka Jagodzińskiego. W klasyfikacji strzelczyń całego turnieju zajęła piąte miejsce.
W seniorskiej kadrze dopiero buduje swoją pozycję, ale nie zamierza tłumaczyć się młodym wiekiem. - Kiedy mam słabszy mecz, ktoś czasem mówi: „Jesteś młoda, masz jeszcze czas, możesz się mylić”. Nie znoszę tego! Jestem już na takim etapie, że powinnam pewne rzeczy potrafić. Wiem, że mogę popełniać błędy, ale nie chcę ich popełniać. Chcę być coraz lepsza! - podkreśla.
Jak dotąd rozegrała trzy mecze w biało-czerwonych barwach i zdobyła trzy bramki. Zadebiutowała podczas towarzyskiego turnieju w czeskim Chebie. - Na początku był lekki stres, ale z każdą akcją robiło się lepiej. Pierwsza bramka to niesamowite przeżycie. Gra z orłem na piersi napawa mnie ogromną dumą, choć wiem, że popełniłam też błędy i muszę dalej pracować - mówiła po tym turnieju.
Arne Senstad włączył ją do składu na grudniowe mistrzostwa Europy w Polsce. W kadrze najmłodsze zawodniczki mają swoje obowiązki. - Odpowiadam za piłki i klej. Czasem muszę przynieść coś na siłownię. Ale to normalne, każdy ma swoje zadania - tłumaczy.
Liga Mistrzyń, zagraniczny klub i medal
Jej wymarzonym celem klubowym jest Liga Mistrzyń, ale nie chodzi o jednorazowy występ. - Chciałabym grać tam regularnie i być naprawdę dobrą zawodniczką, a nie tylko pojawić się raz i tyle - zaznacza.
Myśli również o wyjeździe za granicę, choć najpierw chce umocnić swoją pozycję w polskiej lidze. - Chciałabym najpierw poczuć się naprawdę pewnie tutaj, w Superlidze. Myślę, że za około dwa lata mogłabym spróbować wyjazdu. Rozmawiałam z dziewczynami grającymi za granicą i wszystkie mówiły o tym pozytywnie. To mnie jeszcze bardziej zachęca - opowiada.
A jeśli chodzi o reprezentację? - Chciałabym kiedyś zdobyć medal mistrzostw Europy. To byłoby coś naprawdę wyjątkowego.
Pierwsza okazja nadarzy się w grudniu, gdy Polska zagra w mistrzostwach Europy przed własną publicznością. Biało-Czerwone zmierzą się w katowickim Spodku 5 grudnia z Francją, 7 grudnia z Ukrainą, a 9 grudnia z Wyspami Owczymi. Wszystkie spotkania rozpoczną się o 18.00.
E-biznes, gitara i egzotyczne podróże
Zimnicka studiuje e-biznes na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Ze względu na intensywny kalendarz meczowy korzysta z indywidualnego trybu studiowania. - Często mamy mecze właśnie w weekendy, dlatego korzystam z indywidualnego trybu studiowania. Nie zawsze mogę być na zajęciach, ale jakoś udaje się wszystko pogodzić - mówi.
Ze studiami wiąże konkretny plan. - Chciałabym mieć swoją firmę internetową, najlepiej z odzieżą sportową. Myślałam też o kosmetykach czy produktach do włosów, ale ubrania są mi chyba najbliższe. Chcę się najpierw trochę wdrożyć, ale myślę, że biznes online byłby łatwiejszy do pogodzenia z graniem niż stacjonarny - planuje.
W wolnych chwilach samodzielnie uczy się gry na gitarze, korzystając z materiałów w internecie. - Zobaczyłam kiedyś, jak ktoś gra, i tak mi się spodobało, że pomyślałam: muszę też spróbować. Ja tak często mam - kiedy coś mnie zainteresuje, od razu chcę się tego nauczyć - wyjaśnia.
Przyznaje, że nauka jest trudniejsza, niż sądziła. W jej repertuarze dominują utwory Eda Sheerana i zespołu Perfect. - Lubię śpiewać, ale raczej dla siebie. Kiedy śpiewam w samochodzie, czasami słyszę, żebym już przestała, bo fałszuję - śmieje się. - Ale chciałabym kiedyś usiąść ze znajomymi przy ognisku, wziąć gitarę i po prostu grać.
Lubi też podróże. - Dzięki sportowi zaczęłam dużo podróżować. Ciągle są jakieś wyjazdy, nawet po Polsce. Dzięki młodzieżowym kadrom odwiedziłam sporą część Europy, a także Chiny podczas młodzieżówki - wylicza. Po wyjeździe na Cypr marzy o bardziej egzotycznych kierunkach: Tajlandii, Sri Lance i Brazylii.
Bez piłki ręcznej? Nie wyobraża sobie
Mimo studiów i planów biznesowych przyszłość bez sportu nie wchodzi w grę. - Na ten moment nie wyobrażam sobie życia bez piłki ręcznej - mówi wprost.
- Chciałabym po prostu być najlepsza. Nie zagrać raz na najwyższym poziomie, ale grać regularnie i tam pozostać - podsumowuje.
Źródło: zprp.pl
