Boisko do piłki ręcznej: wymiary, linie i strefy

Wymiary boiska do piłki ręcznej

Według przepisów IHF, które w Polsce obowiązują w tłumaczeniu ZPRP, boisko ma 40 m długości i 20 m szerokości. Dłuższe linie to linie boczne. Krótsze dzielą się na linię bramkową (odcinek między słupkami) i linie końcowe (po obu stronach bramki).

Linie należą do pola, które wyznaczają, więc piłka dotykająca linii bocznej jest jeszcze w grze.

Pole bramkowe i linia 6 m

Pole bramkowe tworzy prosty odcinek długości 3 m, równoległy do linii bramkowej i oddalony od niej o 6 m, oraz dwie ćwiartki okręgów o promieniu 6 m. Środkiem każdego łuku jest tylny wewnętrzny narożnik słupka. Na linii końcowej łuki są od siebie oddalone o 15 m.

Do pola bramkowego wolno wchodzić tylko bramkarzowi. Nadepnięcie na linię 6 m przez zawodnika z pola też jest wejściem w pole. Więcej o tym, co wolno w polu bramkowym, przeczytasz na stronie o zasadach gry w piłkę ręczną.

Linia 9 m i linia rzutu karnego 7 m

Linia rzutów wolnych biegnie równolegle do pola bramkowego, 3 m dalej, czyli 9 m od bramki. Jest przerywana: odcinki i przerwy mają po 15 cm. Za tę linię muszą się cofnąć zawodnicy drużyny wykonującej rzut wolny.

Linia rzutów karnych ma 1 m długości i leży 7 m od linii bramkowej, na wysokości środka bramki. Odległości 6, 7 i 4 m mierzy się od tylnej krawędzi linii bramkowej do przedniej krawędzi danej linii.

Linia 4 m, linia środkowa i pole wznowienia

Linia ograniczenia bramkarza to krótki odcinek długości 15 cm, 4 m przed bramką. Przy rzucie karnym bramkarz nie może jej przekroczyć, zanim piłka opuści rękę rzucającego.

Linia środkowa łączy środki linii bocznych. Na jej środku przepisy przewidują pole wznowienia gry: koło o średnicy 4 m, wyznaczone linią albo innym kolorem nawierzchni. Jest ono obowiązkowe w zawodach IHF i w zawodowych ligach seniorów, a w pozostałych rozgrywkach opcjonalne.

Strefa zmian i strefa bezpieczeństwa

Każda drużyna ma własną linię zmian: odcinek linii bocznej od linii środkowej do punktu oddalonego o 4,5 m. Koniec odcinka zaznacza kreska długości 15 cm do wewnątrz i 15 cm na zewnątrz boiska. Tylko tędy zawodnicy wchodzą na boisko i z niego schodzą.

Strefa prowadzenia zespołu, w której może przebywać trener, zaczyna się 3,5 m od linii środkowej i kończy 8 m od linii końcowej. Stolik sekretarza i mierzącego czas stoi co najmniej 50 cm za linią boczną.

Wokół boiska powinna być strefa bezpieczeństwa: co najmniej 1 m wzdłuż linii bocznych i 2 m za liniami końcowymi. Pełne boisko z tą strefą zajmuje więc minimum 44x22 m.

Nawierzchnia: hala w Superlidze i sala szkolna

Przepisy gry nie wskazują konkretnego materiału podłogi. Wymagają, by warunki na boisku nie zmieniały się w trakcie meczu na korzyść jednej z drużyn.

Wymogi stawiają regulaminy rozgrywek. W Superlidze mężczyzn (obecnie LOTTO Superliga) gospodarz musi zapewnić wykładzinę z aprobatą IHF albo halę z nawierzchnią poliuretanowo lakierowaną, w kolorach jasnoniebieskim i ciemnoniebieskim.

W sali szkolnej często nie mieści się pełne boisko ze strefą bezpieczeństwa. Dla najmłodszych ZPRP i tak zaleca mniejsze boiska: dla dzieci w wieku 10-11 lat 15-20 m szerokości i 15-30 m długości, z polem bramkowym 5 m od bramki.

Boisko do piłki ręcznej plażowej

Odmiana plażowa ma osobne przepisy. Boisko jest prostokątem 27x12 m razem z dwoma polami bramkowymi, a piasek musi tworzyć warstwę grubości co najmniej 40 cm. Strefa bezpieczeństwa ma 3 m, a linie wykonuje się z taśmy szerokiej na 5-8 cm.

Bramka na plaży ma takie same wymiary wewnętrzne jak w hali: 3x2 m. Szczegóły opisujemy na stronie o bramce do piłki ręcznej.

Najczęściej zadawane pytania