Dwie federacje, dwa różne stanowiska
15 lipca 2026 roku IHF ogłosiła zniesienie zawieszenia nałożonego na Rosję i Białoruś w następstwie rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Decyzja weszła w życie natychmiast i objęła reprezentacje narodowe, sędziów, działaczy oraz innych oficjeli. IHF zaznaczyła przy tym, że poza standardowymi przepisami antydopingowymi nie będą obowiązywać żadne dodatkowe warunki ani ograniczenia.
EHF w oświadczeniu przesłanym szwedzkiemu portalowi Handbollskanalen podkreśla, że nikt jej o zdanie nie pytał: „EHF musi stwierdzić, że IHF - bez konsultacji z EHF i wbrew głosom przedstawicieli EHF - zdecydowała o pełnym przywróceniu Rosji i Białorusi do swoich rozgrywek” (tłum. red.).
Europejska federacja wyjaśnia, że jej komitet wykonawczy omówił konsekwencje tej decyzji i co do zasady dopuszcza możliwość rejestracji rosyjskich i białoruskich federacji do przyszłych turniejów reprezentacyjnych. Jednak EHF wyraźnie zastrzega sobie prawo do ostatecznego słowa w sprawie faktycznego dopuszczenia tych drużyn do udziału w konkretnych rozgrywkach.
Co to oznacza w praktyce?
EHF wskazuje, że każda sytuacja będzie rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem takich kwestii jak bezpieczeństwo, uwarunkowania organizacyjne, lokalne przepisy prawne oraz najnowsze wyroki Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu (CAS). Federacja prowadzi też bezpośrednie konsultacje z innymi europejskimi związkami sportów zespołowych.
W trwających kwalifikacjach do mistrzostw świata kobiet 2027 nie ma mowy o dopuszczeniu Rosji - EHF jasno stwierdza, że nie przewiduje rozszerzania składu turniejów, które już się toczą. Bardziej skomplikowana pozostaje sytuacja dotycząca mistrzostw Europy 2028. Ponieważ proces zgłoszeń do eliminacji ME kobiet jeszcze się nie rozpoczął, EHF nie chce na razie przesądzać o udziale Rosji. Ta sama zasada dotyczy eliminacji ME mężczyzn.
Co jeśli drużyna odmówi gry z Rosją?
Na pytanie, czy np. szwedzka reprezentacja mogłaby zostać zmuszona do gry z Rosją w przypadku takiego losowania, EHF nie udziela jednoznacznej odpowiedzi. Federacja zaznacza jedynie, że każdy przypadek będzie oceniany w oparciu o konkretne okoliczności. Nie sprecyzowano też, jakie konsekwencje groziłyby drużynie, która odmówiłaby gry. Żadnych wiążących terminów podjęcia ostatecznych decyzji dotyczących rosyjskiego powrotu również nie podano - odpowiedzialność w tej sprawie spoczywa na komitecie wykonawczym EHF.
IHF: każdy przypadek rozpatrzymy osobno
IHF z kolei powołuje się na rekomendacje Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl) i potwierdza, że obie federacje - rosyjska i białoruska - są znów uprawnione do udziału w rozgrywkach, o ile spełnią obowiązujące wymogi kwalifikacyjne. Jednocześnie federacja zaznacza, że zniesienie zawieszenia nie jest automatyczną przepustką do każdego turnieju - ostateczne decyzje o dopuszczeniu do konkretnych imprez podejmować będzie Rada IHF, biorąc pod uwagę m.in. kwestie bezpieczeństwa i organizacyjne.
W pełnym oświadczeniu IHF czytamy: „Żadnych ogólnych założeń dotyczących przyszłych wydarzeń nie należy formułować, ponieważ każda decyzja będzie rozważana indywidualnie przez Radę IHF” (tłum. red.).
Droga od zawieszenia do możliwego powrotu
Przypomnijmy: 4 marca 2022 roku, kilka dni po rosyjskiej inwazji na Ukrainę, IHF zawiesiła Rosję i Białoruś. EHF zrobiła to samo już 28 lutego 2022 roku.
Pierwszy krok w stronę powrotu IHF zrobiła 24 marca 2026 roku, gdy zezwoliła rosyjskim i białoruskim reprezentacjom do lat 21 na organizowanie własnych meczów i turniejów treningowych oraz udział w nich na specjalnych warunkach. Niespełna cztery miesiące później przywróciła obu krajom pełnoprawny status. Kiedy i na jakich warunkach rosyjskie reprezentacje faktycznie wrócą na imprezy w Europie, nie wiadomo - EHF nie podała żadnego terminu.
Źródło: handbollskanalen.se
