Redaktor naczelny Handbollskanalen, Ola Selby, przygotował tradycyjny już ranking najsilniejszych drużyn przed rozpoczęciem fazy finałowej juniorskich mistrzostw Szwecji. Zestawienie powstało we współpracy z ekspertami śledzącymi poszczególne zespoły i opiera się wyłącznie na aktualnej formie oraz potencjale drużyn, bez uwzględnienia drabinki turniejowej.
Ystad na szczycie
Ystads IF przegrał finał w zeszłym roku z Önnereds HK, ale tym razem jest jeszcze większym faworytem do mistrzostwa. Pod wodzą Matsa Ljunggrena, który prowadzi ostatni turniej po 30 latach pracy w klubie, drużyna prezentuje imponującą formę. Poza niespodziewaną porażką z HK Malmö w pierwszym etapie, Ystad wygrywał wszystkie mecze.
W zespole wyróżniają się Loke Fridh na prawym skrzydle – artysta, który potrafi strzelać bramki z niemożliwych pozycji – oraz Malte Seifert na rozegraniu, grający z dojrzałością przekraczającą jego wiek.
Lugi HF walczy z kontuzjami
Lugi HF to kolejny poważny kandydat do złota, choć ich szanse nieco spadły z powodu kontuzji kluczowych zawodników. Siłą drużyny z Lund jest szeroka kadra – praktycznie każdy zawodnik potrafi zapewnić wysoką jakość gry.
Zespół prezentuje szybką, efektowną piłkę ręczną z takimi graczami jak genialny David Wennström (którego występ jest niepewny ze względu na problemy zdrowotne) i Jonatan Jablonski – wybitny strzelec. Mimo kontuzji, Lugi może zaskoczyć w Uppsali.
IK Sävehof – doświadczeni medaliści
Trzecie miejsce zajmuje IK Sävehof, którego podstawowy skład ma już doświadczenie medalowe z poprzednich mistrzostw juniorskich. Zespół gra agresywnie, z bardzo wysokim tempem i wykorzystaniem popularnego dziś gry w ataku pozycyjnym.
Sävehof potrafi też dostosowywać obronę do rywala i – co najważniejsze – wie, jak wygrywać w decydujących momentach. Do obserwacji: Georgios Paparizos (wszechstronny zawodnik), Alfred Blomqvist oraz bramkarz Rasmus Djerf, którego forma będzie kluczowa dla sukcesu drużyny.
Önnered broni tytułu
Önnereds HK zdobył złoto rok temu i gra teraz jeszcze lepiej, ale czwarte miejsce w rankingu wynika z nierównej formy. Zespół ma większą głębię składu niż w poprzednim sezonie i wielu utalentowanych ofensywnych graczy, ale brakuje stabilności.
Gdy jednak złapią szczytową formę, są w stanie obronić tytuł. W drużynie wyróżniają się bramkarz Adam Lindquist (niedoceniany na poziomie krajowym), dynamiczny rozgrywający Liam Kozjak oraz niewielki wzrostem, ale inteligentny Tristan Atterhäll.
Pozostali pretendenci
Hammarby IF (5. miejsce) to jeden z głównych outsiderów. Charlie Lindgren Dahl – inteligentny, obustronny rozgrywający o świetnej technice – napędza drużynę, która dokonała wielkiego postępu w ciągu sezonu. Hammarby wygrał wszystkie mecze w drodze do Uppsali, grając mądrze i skutecznie w grze jeden na jeden.
HK Aranäs (6. miejsce) to synonim obrony 3-3. Klub ma ogromną głębię składu, zwłaszcza wśród strzelców z dziewięciu metrów. Max Sellstedt to główny snajper, a Hugo Andersson jest groźny w grze koło bramki. Zespół pokazał wysoki poziom, prowadząc przez długi czas z faworytem Ystad w czwartym etapie.
VästeråsIrsta HF (7. miejsce) pod wodzą Ferdinanda Beckiusa to prawdziwy ZESPÓŁ w pełnym tego słowa znaczeniu – grupa zawodników ciężko pracujących dla siebie nawzajem. Najważniejszy jest rozgrywający Noel Pettersson, zaangażowany we wszystkie akcje, oraz środkowi bloku Axel Snöwall i Petter Nilsson Nordlund.
Eslövs HK (8. miejsce) to najmniejszy klub w gronie ósemki finalistów i wyraźny underdog. Nie mają szerokości kadry jak rywale, ale rekompensują to niesamowitą wolą biegu – prawdopodobnie biegają najwięcej ze wszystkich zespołów. Kluczowi gracze to prawy rozgrywający Oscar Hansson oraz środkowi rozgrywający Isac Jungman i Sandor Lundh.
Źródło: handbollskanalen.se