Od boiska w Saint-Martin-de-Crau do profesjonalnego kontraktu
Historia Théo Laufraya to klasyczna opowieść o tym, że cierpliwość i pracowitość popłacają. Urodzony 29 marca 2004 roku skrzydłowy (wzrost 180 cm, waga 80 kg) stawiał pierwsze kroki z piłką ręczną już jako pięciolatek, w miejscowym klubie Handball Club Saint-Martin-de-Crau, należącym do akademii „Istres Terre de Handball". Tam trenował przez jedenaście lat, aż do ukończenia szesnastego roku życia, gdy przeniósł się do Istres Provence Handball. Trafił do liceum Arthura Rimbauda w Istres, które umożliwiło mu łączenie nauki z codziennym treningiem.
Droga bez skrótów
Nic w jego karierze nie było oczywiste. W młodzieżowych kategoriach wiekowych pozostawał w cieniu - rzadko powoływano go do reprezentacji departamentu, nigdy do kadry regionalnej, nigdy też nie trafił do żadnego ośrodka szkolenia olimpijskiego. A jednak konsekwentnie piął się w górę, krok po kroku.
W sezonie 2022/2023 dołączył do rezerw grających w Nationale 1 jako partner treningowy. Przełom przyszedł dwa lata później - gdy Gilles Derot stanął przed problemem kontuzji w kadrze pierwszego zespołu, dał szansę młodemu skrzydłowemu. Laufray nie zawiódł, potwierdzając swój potencjał zarówno na treningach, jak i w meczach.
Sezon 2025/2026 i zasłużona nagroda
Latem 2025 roku zawodnik podpisał kontrakt z centrum szkoleniowym klubu i pod okiem Bastiena Cismondo w pełni zintegrował się z profesjonalną grupą. W trwającym sezonie 2025/2026 zdobył 22 bramki w 29 meczach - liczby, które przekonały działaczy do złożenia mu pełnowartościowej propozycji zawodowej.
Sam zainteresowany nie kryje radości:
„Jestem bardzo szczęśliwy i dumny, że podpisuję swój pierwszy profesjonalny kontrakt z Istres Provence Handball. To ogromna satysfakcja móc kontynuować tę przygodę w klubie, który widział mój rozwój. Mam nadzieję jak najdłużej reprezentować te barwy, sprawić radość naszym kibicom i pomóc drużynie jak najszybciej wrócić na najwyższy poziom."
32. wychowanek z zawodową umową
Podpisanie kontraktu przez Laufraya to nie tylko osobisty sukces zawodnika - to też dowód skuteczności projektu „Istres Terre de Handball". Dwudziestolatek stał się 32. wychowankiem istrejskiego ośrodka, który osiągnął profesjonalny status w barwach IPHB. Jego historia pokazuje, że nawet bez prestiżowych nominacji w kategoriach juniorskich można zrealizować dziecięce marzenie o grze na najwyższym poziomie.
Źródło: lnh.fr
