Powrót Kolaković to symboliczny wybór, który ma świadczyć o stawianiu na sprawdzone rozwiązania, wiedzę i ciągłość. Była znakomita zawodniczka doskonale zna realia serbskiej piłki ręcznej i cieszy się ogromnym szacunkiem w środowisku.
Federacja przypomina, że Sandra już raz stanęła przed niemal niemożliwym zadaniem – w 2006 roku pojechała na mistrzostwa Europy bez dziewięciu najlepszych zawodniczek, z najmłodszą kadrą w historii. Ten epizod pokazał jej odwagę i wizję, mimo że warunki były wyjątkowo trudne.
Kolaković: To wielki zaszczyt i osobista satysfakcja
„Powrót na stanowisko selekcjonerki po dwudziestu latach to dla mnie ogromny zaszczyt i głębokie osobiste zadowolenie" – przyznała Sandra Kolaković zaraz po nominacji.
„Mój pierwszy mandat był naznaczony wyjątkowo trudnymi okolicznościami – licznymi kontuzjami, odejściami kluczowych zawodniczek i startem bardzo młodego, niedoświadczonego składu na wielkim turnieju. To było ciężkie doświadczenie, ale wzmocniło mnie profesjonalnie i wiele nauczyło" – dodała.
„Dziś wracam z dużo większym doświadczeniem i jaśniejszą wizją budowania reprezentacji. Szczególnie cieszy mnie to, że w sztabie mam świetnych specjalistów, prawdziwych mistrzów swojego fachu. Wierzę, że praca zespołowa będzie naszą wielką siłą"
Nowa selekcjonerka podkreśliła, że kluczem do sukcesu będą ciągłość pracy, jakość i cierpliwość. Zdaje sobie sprawę z obecnej pozycji reprezentacji w rankingu, ale wierzy, że dzięki odpowiedniemu podejściu Serbia może rywalizować z większością kadr na świecie.
Wizja budowy silnej kadry
Kolaković jasno określiła priorytety:
- Kolektywna dyscyplina
- Rozpoznawalna, twarda gra w obronie
- Skuteczne kontrataki
- Spójność psychologiczna
- Jasno określona hierarchia ról
„Reprezentacje potrafią często 'zagrać powyżej papierowej wartości', gdy zbudują właściwą strukturę i kulturę gry. Kiedy każda zawodniczka rozumie swoją odpowiedzialność i wkład we wspólny cel, suma staje się większa niż pojedyncze talenty – i wtedy zespół zyskuje siłę przewyższającą początkowe oczekiwania" – tłumaczy Kolaković.
Kim jest Sandra Kolaković?
Urodzona 24 sierpnia 1970 roku w Vrbasie, wychowywała się w Šabacu, gdzie stawiała pierwsze kroki w sporcie. Ukończyła studia na Wydziale Ekonomicznym w Podgoricy (kierunek Biznes i Zarządzanie) oraz na Wydziale Sportu i Wychowania Fizycznego w Nikšiciu (trener piłki ręcznej). W 2021 roku obroniła pracę magisterską.
Z piłką ręczną związana od 1979 roku, karierę rozpoczynała w Medicinarze, z którym zdobyła wszystkie krajowe tytuły młodzieżowe w byłej Jugosławii. Grała też w Voždovacu (1991 – finał mistrzostw), ale szczyt kariery przeżyła w Budućnosti Podgorica.
Największe sukcesy klubowe:
- 10 tytułów mistrza kraju (Jugosławia, Serbia i Czarnogóra)
- 9 krajowych pucharów
- 5 półfinałów Ligi Mistrzów z Budućností
- Triumf w Lidze Mistrzów z Krimem Lublana (sezon 2002/2003)
W barwach reprezentacji Jugosławii zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w 2001 roku we Włoszech.
Kariera trenerska
Po zakończeniu kariery zawodniczej w 2005 roku przeszła na ławkę trenerską. Rok później już prowadziła kadrę Serbii i Czarnogóry na mistrzostwach Europy w Szwecji. Pracowała z młodzieżą w Budućności, była trenerką kadetów i juniorek Czarnogóry.
Od końca 2017 roku związana z Medicinarem – najpierw jako koordynator młodzieży, potem jako szefowa sztabu szkoleniowego. Pod jej wodzą zespół regularnie grał w play-offach, a w ostatnim sezonie dotarł do finału Pucharu Serbii.
Koniec współpracy z Pradesem
Związek Piłki Ręcznej Serbii i Jose Ignacio Prades rozwiązali umowę za porozumieniem stron. Hiszpański szkoleniowiec z powodów rodzinnych nie mógł przeprowadzić się do Belgradu, a federacja oczekiwała stałej obecności selekcjonera w stolicy.
Źródło: balkan-handball.com